Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Φτερωτές Σκέψεις.


Kαι εκεί που όλα είναι δύσκολα, και δεν είσαι σίγουρος ούτε για αυτό που σπούδασες, ούτε για αυτό που κάνεις, και σε πιάνει απελπισία, και βαρεμάρα και μία από τα ίδια, και θες να τα αλλάξεις γιατί πιστεύεις έφτασες ταβάνι, και ο πελάτης σε βρίζει, ή βρίζει γενικά και έχει για πολλοστή φορά παράλογες απαιτήσεις παίρνεις όσκαρ! Εσύ, η εταιρεία σου, οι φίλοι σου, ο πρώην σου, οι συμφοιτητές σου, οι παλιοί σου συνάδελφοι.
Kαι κάπου εκεί ξυπνά το θηρίο της δημιουργικότητας που ήταν κλεισμένο μέσα σου, και σε πορώνει!

Και λες ναι ρε γαμώτο, αυτή την ιδέα και εγώ θα μπορούσα να την κάνω, και εμείς είχαμε σκεφτεί κάτι τέτοιο ή και εμείς μπορούμε να σκεφτούμε κάτι αντίστοιχο.

Είναι η φάση που συνειδητοποιείς πως για να υπάρχεις εσύ, πρέπει να υπάρχει ανταγωνιστής, για να υπάρχει ο ανταγωνιστής πρέπει να υπάρχει περισσή δημιουργικότητα, και για να υπάρχει δημιουργικότητα πρέπει να υπάρχει ο ΕΡΜΗΣ!



Γιατί;
  • γιατί πολύ απλά έχεις ένα λόγο για να γίνεσαι καλύτερος, υπάρχει ένας στόχος. Είναι σαν να περνάς πανελλήνιες again and again and again μέχρι να περάσεις όλα τα μαθήματα, μόνο που ποτέ δεν θα τα περάσεις γιατί κάθε χρόνο όλο και αυξάνονται, και άρα κάθε χρόνο θα πρέπει να προσπαθείς ακόμη περισσότερο.
  • γιατί πολύ απλά συνειδητοποιείς πως δεν είσαι μόνος σου, δεν παλεύεις για τον εαυτό σου με τον εαυτό σου, αλλά υπάρχουν άλλοι τόσοι ΕΣΥ εκεί έξω που κάνουν, σκέφτονται και πράττουν το ίδιο πράγμα. Ο ένας πιο δημιουργικά από τον άλλον.
  • γιατί νιώθεις περήφανος. φουσκώνεις σαν παγόνι, και κάθε χρόνο θες να ξεπερνάς όχι μόνο τους άλλους αλλά και τον εαυτό σου.

Και ακόμη και αν αυτή τη φορά δεν πήρες αυτό που περίμενες, ή τόσα όσα περίμενες, ή δεν κατέβασες και καμία συμμετοχή γιατί σου φάνηκαν λιγότερο δημιουργικές από ότι θα έπρεπε εμπνεύστηκες, πορώθηκες, είδες πόση φαντασία και δημιουργία υπάρχει στο group 25-40 (κάπου εκεί το υπολογίζω, ελπίζω να μην αδικώ κανέναν) και είπες ΝΑΙ εγώ θα μείνω, εγώ θα διαβάσω, θα ανοίξω μάτια και αυτιά και του χρόνου θα προσπαθήσω ακόμη περισσότερο για μένα, για την εταιρεία μου, για τον πελάτη μου, για όλα.

Φτερωτέ σε ευχαριστούμε, όχι γιατί μας βραβεύεις αλλά γιατί μας δίνεις κίνητρο να προσπαθούμε να βραβευτούμε και άρα να συνεχίσουμε να δημιουργούμε.

Νεφέλη Βιτζηλαίου

1 σχόλιο: